Beste heer / mevrouw Hoer,

Je reacties doen mij echt helemaal niks.

Dit is ook de enige keer dat ik je aandacht geef.

Je mag van mij blijven reageren, maar vanaf nu zal ik je negeren en mij niet druk maken over datgene wat je in mijn reacties neerknalt..

Whatever...

 Owkeee...

hoer (25.1.06 16:41)
bek dicht hoer

mmmmhh...

 Wat is er een hoop veranderd hier...

Daar moet ik even goed voor gaan zitten..

Vanavond..

Wat een mooie dag was het vandaag... Volop zon, helder en geen zuchtje wind..

Vriendjelief was aan het klussen in de kroeg, dus meisjelief en ik zijn samen met mamsie boodschappen wezen doen.

Mamsie met de kinderwagen naar de supermarkt bij haar om de hoek en ik er achteraan tuffend met de auto. Voor de zware dingen enzo..  :-)

We zijn daarna een stuk wezen wandelen. De stad in. Kleine boodschapjes gedaan. Mamsie heeft wat bollen wol gekocht en gaat voor meisjelief een mooie trui of vest maken.

Voor de rest een rustig daggie..

Ik ben gek van witte tulpen.. Die vind ik supermooi..

Van Rini kreeg ik voor mijn verjaardag altijd witte tulpen..

Eind mei is niet echt tulpentijd.. dus stad en land werd afgezocht om voor mij witte tulpen te vinden..

Vrijdag 30 december heb ik Rini witte tulpen terug gegeven..

Speciaal voor hem.. Iets speciaals tussen hem en mij..

Dinsdag op woensdag nacht werd kleine meid ziekjes. Ze voelde erg warm aan en sliep onrustig.

Ze wilde alleen maar heel dicht bij mij zijn en op mijn borst slapen. Ik heb het een halve nacht aangekeken, maar ze bleef aanvoelen als een kacheltje. Af en toen had ze wat stuipjes en ze kreunde alsof ze pijn had. Wat een akelig gezicht is dat!

Toen ik haar ging tempen had ze 40 graden koorts!! Ze wilde ook niet meer drinken. Samen met de stuipjes en het kreunen maakte ik me toch een beetje zorgen.

Dus toen heb ik vriendjelief om half 4 uit zijn bed getrommeld en de huisartsenpost gebeld. De assistente hoorde mijn verhaal en probeerde mij af te wimpelen. Een zetpilletje zou genoeg zijn en ik moest het maar wat langer aankijken.

Echt niet, ik wilde het zekere voor het onzekere. Ik wilde langskomen. De assistente gaf toe en zodoende reden vriendjelief, kleine meid en ik om 4 uur 's nachts naar de HA-post in Tiel.

De arts heeft wat onderzoekjes gedaan bij de kleine meid en niets vinden waarom zo duiden dat ze ergens last van had. Waarschijnlijk had meisjelief een griepje / virusje onder de leden.

Door dit nachtelijke uitstapje sliep meisjelief eenmaal thuis aangekomen als een roosje.

De volgende morgen toen ik haar tempte had ze geen koorts meer. Alleen een beetje verhoging. Meisjelief ging ook weer drinken en daar was ik allang blij om.

Ik ben niet gaan werken, want als meisjelief ziek is, wil ik dat ze lekker bij mij op schoot ziek is.

In de loop van de dag zag je haar steeds meer opfleuren. Ze ging weer lekker spelen en brabbelen en was onzettend vrolijk. Een groot verschil met de nacht ervoor. Gelukkig maar!

Tot ik zag dat er allemaal troep uit d'r oortje kwam. Groene prut, heel veel, druppelend uit het oortje. Meteen mijn eigen huisarts gebeld en de assistente gaf aan dat het oortje van meisjelief was doorgebroken.

Dat wil zeggen dat ze toch wel degelijk tegen een ooronsteking had aangezeten. Maar het doorbreken en het uit oor lopende prut was een goed teken. Het lichaampje had zelf de onsteking uit de weg geholpen. Als het goed is zou ze vanzelf weer beter worden. Mocht de koorts terugkomen, dan moest ik aan de bel trekken.

Gelukkig is meisjelief tot op heden koortsvrij gebleven en heeft zij donderdag weer heerlijk kunnen spelen met haar vriendjes en vriendinnetjes op het kinderdagverblijf.

Maar men.. wat een nacht weer..